რემონტმა იმდენ ხანს გასტანა, აღარ მეგონა თუ დასრულდებოდა. დღემდე ვამბობ, ისეთი რამეა რემონტი, მტერს არ უსურვებ, მით უმეტეს, თუ ამ ავადსახსენებელი კაპიტალური რემონტის დროს სახლში ცხოვრობ და ყველაფერს მტვრის პრივკუსი დაკრავს. არ მახსოვს როდის დავიწყეთ, მე მგონი შარშან ანუ, 2008-ის ივლისში და 31 დეკემბერს მოვრჩით… რემონტს კიარადა რემონტის ნარჩენების სახლიდან გატანას. თუ სწორად მახსოვს, მე [...]
Posts Tagged ‘მზე’
მწვანე ოთახი – ანუ ჩემი ოთახ-მუზეუმი
Posted in მე, ჰო, tagged ბურთი, გიტარა, ზვიად რატიანი, ზღარბი, თოვლის ბაბუა, იოიო, კალენდარი, მე, მზე, მწვანე, ოთახი, პინგვინი, რემონტი, სათამაშოები, ფანჯარა, ფერადი ფანქრები, ქსეროქსები on July 29, 2009 | 11 Comments »
წერილი #1
Posted in წერილები მე-9 საფოსტო ყუთიდან., tagged ბოდიალი, მე, მზე, ქათამაძე, ყავა, წერილები, წვიმა, წუწუნი on July 26, 2009 | 2 Comments »
ერთხელ მაინც გააკეთე ისე, რომ ყველაფერი მარტომ და ჩუმად გადაიტანო. მითუმეტეს. ერთიშეხედვით. სხვების ერთიშეხედვით. არაფერია გადასატანი. უბრალოდ გაჩუმდი, ნურც დაწერ, ნურც გამოიდენ სისხლს და ნუ იწუწუნებ. ბოლოს და ბოლოს, არაფერი ცუდი მომხდარა. დრო რომელიც აუცილებლად გავა, იქნება უფრო რთული გასასვლელი, ან შეიძლება მოგეჩვენოს, რომ რთულია. დღეს ყველაფერი იყო ძალიან კარგი. იმაზე კარგი, ვიდრე შეიძლება ყოფილიყო. [...]
ზღაპარი ბიოტიკებზე და ანტიბიოტიკებზე
Posted in ზღაპრები, tagged ანტიბიოტიკი, ბიოტიკი, ბოჭკო, ზღაპარი, თამო, ლექცია, მზე, სალო, სპილო, სხეული, ტექნოლოგიური გარემო on June 26, 2009 | 8 Comments »
(ციკლიდან “ლექციაზე დაწერილი ზღაპრები”) მე-20 საუკუნის დასაწყისში უამრავი აღმოჩენა გაკეთდა, ტექნოლოგიური წინსვლა მაგრად დაეტყო ყველაფერს, მათ შორის იყო უამრავი რევოლუციური აღმოჩენა. ესენია ავიაცია, ანტიბიოტიკები, ანესტეზია და კიდევ ბევრი რაღაცა. მოკლედ იყო და არა იყო რა, იყო ერთი თორმეტხორთუმიანი სპილო, რომელსაც დანარჩენი სპილოები შივას ეძახდნენ, ბევრი იარა, თუ ცოტა იარა სპილო მიადგა ტექნოლოგიური გარემოს, ზღურბლთან თორმეტჯერ [...]
ამოვა მზეეე, ამოვა მთვარეეე
Posted in ჩემი ნახატები, tagged მზე, ჩემი ნახატები on April 26, 2009 | 4 Comments »
ახლა დავჯექი ცომპიუტერთან და ეგრევე ამეკვიატა, ალბათ იმის ბრალია ბოლომდე რო ავუწიე და საკუთარი ფიქრების ხმაც აღარ მესმის. ხოდა პოსტის დაწერას ვაპირებდი, მარა იმდენად კარგ ხასიათზე ვარ, რომ წერის სურვილი არ მაქვს, ასე რომ, გადაწერეთ ეს კორკოტა – ამოვა მზე







